10 Aralık 2009 Perşembe

Çikolata sevdası

Lara çok küçükken tanışmış bulundu çikolatayla. Ben tanıştırmadığım gibi, uzun zamanda tanışmasını istemiyordum. Gün gelince mutlaka ki tadar, yer, sever diyordum. Dış mihraklar sayesinde umduğumdan erken tanıştı. Çikolata aşkıyla yanıp tutuşuyor. Kilolarca yeme potansiyeli var. Neyse potansiyeli kısa zamanda farkeden anne, kontrolü eline aldı. Hiç yedirmemek olmaz diyerekten, her gün küçük bir parça yenilmesine iki tarafta razı oldu. Annenin inisiyatifine kalmış bir şekilde bazı günler o parça küçülüyor, bazı günler büyüyor. Parçanın küçüldüğü günlerde yeni birşey fark ettim. Lara son lokmayı ağzına hapsettikten sonra ağzını uzun süre açmıyor. Konuşurken bile genizden konuşuyor ki; o son değerli tat boğazından aşağı bir anda kayıp gitmesin. Lara kadar çok konuşan çocuk sayısı azdır dünya üzerinde. Sessizce geçirdiği anlar daha bir elimin parmaklarını bile doldurmadı. Ama kendisinin bu son buluşuyla, kısa zamanda sessiz anlar bizim oldu.

1 yorum:

Calanon dedi ki...

AH, o kucucuk cikolatanin sevdasina yaptiklarina bak sen. Biz de her aksam bir pazarlik halindeyiz cikolatali noel takvimi aldigimizdan beri; once yemek sonra kucucuk bir parca cikolata.